Een diaken wordt geacht parochie
en bisschop bij de les te houden
Tijdens een bijzondere
eucharistieviering in de Verrijzeniskerk in Zwolle werd op hemelvaartsdag
Michael Buykx tot permanent diaken in het aartsbisdom Utrecht gewijd. Buykx,
gehuwd en vader van Thirza (7), Laure (5) en Bento (2), werd tot het ambt
geroepen in de jaren dat hij en zijn vrouw in Angola verbleven. ‘Voor mij waren
de vijf jaar in Angola heel confronterend,’ legt Buykx uit. ‘Kwaliteiten
waarvan ik echt niet wist dat ik ze had kon ik opeens inzetten voor de
opleiding en gezondheidszorg van mensen die heel weinig te kiezen hadden’.
Afrika en vooral aidsbestrijding zullen een rol blijven spelen in zijn werk als
diaken. Zoals ook de eucharistieviering van donderdag in het teken van deze
thema’s stond.
door
JOS OUDE HOLTKAMP
ZWOLLE
‘Aan het eind van deze korte
plechtigheid...’ sprak pastoor Peter van der Weide donderdag met stevig gevoel
voor understatement - want de viering waarin Michael Buykx tot diaken was
gewijd had ruim twee uur geduurd. Maar dat is kort, in verhouding tot een
diakenwijding in Afrika, waar Buykx en zijn vrouw jaren hebben gewerkt. Daar
duurt zo’n viering rustig een uur of vier.
Buiten
de kerk wapperde donderdag fier de geel-witte vlag van Vaticaanstad. Binnen speelde
zich een bijzondere, feestelijke en kleurrijke eucharistieviering af, waarbij
de wijding zelf zich in etappes voltrok.
Buykx
werd tot het ambt geroepen in de jaren dat hij met zijn vrouw Hanna in Afrika
werkte en zich daar met name bezig hield met de aidsproblematiek.
Klassieke
talen
De
41-jarige Buykx (geboren op 28 maart 1965, de dag dat de eerste steen voor de
Verrijzeniskerk werd gelegd...) is leraar klassieke talen op de locatie Carolus
Clusius van het Agnieten College. In 1997 vertrok hij met zijn vrouw naar
Angola, waar zij Memisa-arts werd. ‘En daar zag ik in een heel levendige en
kleurrijke kerk, hoeveel de liefde van missiezusters in een ziekenhuis, hoeveel
een goede opleiding van jongen, hoeveel de zorg voor aidspatiënten betekent
voor de hele maatschappij.’ Het enthousiaste geloof van de Angolezen werkte
inspirerend op het echtpaar, zoals ook hoofdcelebrant mgr. dr. Gerard de Korte
donderdag memoreerde in zijn preek: ‘Een verdieping van het eigen geloof was
het gevolg’. Op verlof in Nederland maakte Buykx in die tijd een voettocht over
het Pelgrimspad. In een kerk in Ittervoort zag hij een folder liggen: “Diaken
worden, iets voor jou?" ‘Het antwoord wist ik meteen, dat voelde ik.’
Buykx werd geroepen. ‘Maar wat een diaken was wist ik toen nog helemaal
niet...’
Na
vijf jaar in Afrika keerde het echtpaar Buykx terug naar Nederland, waar
Michael een vierjarige deeltijdopleiding begon aan het Centrum Diakonaat
Dijnselburg in Zeist. Eén van zijn twee stages in de periode vervulde Buykx in
de Thomas a Kempisparochie, onder andere in het woonwagenpastoraat. Buykx noemt
zijn opleiding ‘een reddingsboei om de terugkeer naar Nederland te verwerken en
mijn “oude" leven een nieuwe richting te geven’. Uiteindelijk is een
opmerkelijke wisselwerking tussen alle lijntjes in zijn leven ontstaan: op zijn
school geeft hij intussen ook godsdienstlessen en in zijn diaconale werk in het
dekenaat IJsselland zal een van zijn taken zijn om kennis van en betrokkenheid
bij de aidsproblematiek in Afrika te vergroten.
De
wijding zelf werd donderdag een indrukwekkende ceremonie. Na ondervraging door
bisschop mgr. Gerard de Korte en het afleggen van zijn belofte, kreeg Buykx
door zijn kinderen de albe, het witte onderkleed, omgehangen. Daarna lag hij
plat ter aarde, een gebedsgebaar dat aangeeft dat de wijdeling geheel
ontvangend wil zijn. De kerk bad de litanie van alle heiligen, een ritueel
waarbij de voorganger de heiligen opsomt en de gelovigen knielend bidden om hun
voorspraak. Vervolgens knielde Buykx voor bisschop De Korte, die hem in stilte
de handen oplegde, waardoor hij de nieuwe diaken liet delen in zijn zending tot
dienstbaarheid in de Geest van Jezus Christus. Door padre dr. Emílio Sumbelelo
uit Angola werd Buykx bekleed met de diakenstola, van mgr. De Korte kreeg hij
het Evangelieboek aangereikt, waarna de wijding werd voltooid met de
broederlijke kus van de bisschop.
De
viering donderdag, waarbij ook oud-pastoor Gé Nijland als stagebegeleider van
Michael Buykx voorging als concelebrant, was in de meest positieve zin van het
woord een multiculturele gebeurtenis, waarbij met name ook vele kinderen een
feestelijke rol speelden. Behalve het Gemengd Koor van de Verrijzeniskerk
verzorgde het Papiamento Koor Emanuèl onder leiding van Rudsel Luciano enkele
muzikale bijdragen en werd een speciaal voor diakenwijdingen geschreven lied
gezongen in het Swahili door zusters Darlène Kyakimwa Mwasi en Jeanette Kavira
Bahwere, beiden afkomstig uit Congo en woonachtig in Huize de Rots aan de Middelweg,
het klooster van de Missiezusters Oblaten van de Assumptie. Belangrijke gast
was padre Sumbelelo. Hij zet zich als priester in Angola in voor
aidsbestrijding en het echtpaar Buykx raakte in zijn Afrikaanse jaren innig met
hem bevriend. ‘In hem,’ aldus Buykx, ‘waren ook al onze andere vrienden,
collega’s, patiënten en leerlingen uit Angola aanwezig’.
Zie ook www.mh2.dds.nl/wijding
Een van de oudste ambten
Diaken
is een van de oudste ambten in de kerk, door de apostelen zelf ingesteld om de
noden in de gemeente te lenigen. De titel diaken is afgeleid van het Griekse
diakonia, dat ‘dienst’ of ‘hulp’ betekent. Elke rooms-katholieke priester wordt
voorafgaand aan zijn priesterwijding eerst diaken. In de rooms-katholieke kerk
bestaat het diakonaat daarnaast weer als zelfstandig ambt sinds het Tweede
Vaticaans Concilie (1962-1965). Ook getrouwde mannen mogen diaken worden.
Michael Buykx is benoemd tot permanent diaken en werkt gemiddeld acht uur per
week onbezoldigd. Een diaken vervult een bemiddelende rol voor de parochies en
de bisschop, zodat de kerk zich van maatschappelijke noden bewust wordt. Of
zoals mgr. De Korte het donderdag verwoordde: ‘Michael, wees blij en maak je
roeping waar. Laat de verhalen van armen en zieken klinken en houd ons bij de
les. Wees zo metterdaad diaken’.
Mafa Jesus
Hoe
groot de invloed van zijn vijfjarige verblijf in Afrika is geweest op leven en
denken van Michael Buykx bleek donderdag ook uit het feit dat de
Verrijzeniskerk voor de gelegenheid vol hing met afbeeldingen uit Kameroen. Het
volk Mafa daar beeldde uit hoe het evangelie eruit zou zien in hun eigen
cultuur. Jezus als zwarte herder, niet als ‘de melkwitte Europeaan die
eeuwenlang geëxporteerd is,’ zoals Buykx het noemt op zijn website. ‘Het
Evangelie komt dichterbij wanneer het lijden en de vreugde van mensen in Afrika
herkenbaar wordt gemaakt. Met deze afbeeldingen wil ik in beeld brengen wat mij
inspireert tot het diakonaat’ (zie voor deze afbeeldingen www.jesusmafa.com). De opbrengst van de
collecte van donderdag gaat naar een diaconaal project voor aids-bestrijding
van de ‘Evangelistas’ (diakens) van het bisdom Benguela in Angola.